afdrukken: ctrl+p

hoofdstuk 6
lees ook: hoofdstuk 1 2 3 4 5 7 8 en 9

Flora en de verdwenen kerstgedachte

De eerste sneeuwvlokjes dwarrelden neer in het bos waar Flora de Fee woont. Langzaam verdwijnt alles onder een laagje sneeuw. Het zag er betoverend uit en Flora besloot dan ook om eens een rondvlucht boven het schilderachtige bos te maken. Na een tijdje gevlogen te hebben zag ze opeens iets roods onder haar, wat erg afstak tegen al het wit van de sneeuw. Flora daalde iets om te kunnen zien wat het zijn kon. Toen ze dichterbij kwam, zag ze dat het een mens was met een rode jas en een rode muts. De man had een lange witte baard. Hij keek op en toen Flora in het verdrietige gezicht keek, herkende ze hem plotsklaps. ‘Maar … u bbent dde KKerstman!’ bracht Flora stamelend uit. ‘Wat doet u hier in het bos? U hoort nu toch druk in de weer te zijn om alle mensen blij te maken?’
’Dat, beste Flora,’ zei de Kerstman ‘is nu juist het probleem. De mensen denken alleen nog maar aan mooie kerstversieringen, lekker eten, de kerstboom en natuurlijk aan de cadeaus. Dat maakt mij zo verdrietig, want waar het écht om gaat met de Kerst, dat zijn de mensen vergeten. De ware kerstgedachte, dat de mensen elkaar lief moeten hebben, dat iedereen gelijk is: rijk of arm, dik of dun, lang of kort, blank of zwart of wat dan ook. Dat men elkaar moet helpen in moeilijke tijden. Dat mensen geen ruzie –of nog erger oorlog- meer maken. Dat alles Flora, dat raakt allemaal steeds meer op de achtergrond. Men vergeet dat Kerstmis de verjaardag is van Jezus en dat hij op aarde kwam om ons duidelijk te maken dat God van ons houdt en dat het niet uitmaakt wie of wat je bent. Nee, de mensen denken nu alleen nog maar aan die mooie tv die ze willen, of dat servies, of die spelletjes en ga zo maar door. Dit jaar kan ik het niet meer opbrengen Flora. Ik stop ermee. Dit jaar kom ik niet meer langs de huizen!’
De Kerstman liet zijn hoofd weer hangen. Flora dacht diep na. Dit kon en mocht ze niet laten gebeuren. Ze móest de Kerstman helpen, maar hoe geef je de mensen hun kerstgedachte terug?
Flora troostte de Kerstman: ‘Ik zal u naar een huisje ver in het bos brengen. Daar is het lekker warm en kunt u lekker rusten. Ondertussen ga ik eens bekijken wat ik voor u kan doen.’ ‘Dank je, dank je’, sprak de Kerstman. ‘Wil je dat echt voor mij doen flora? Als iedereen zo was zoals jij, dan was het probleem al opgelost en kon ik iedereen weer naar eer en geweten blij maken met hun cadeaus. Maar nu… nee nu verdienen ze hun cadeaus nog niet.’ ‘Kom, kom’ zei Flora, ‘nu niet meer zo treuren. Kom maar mee met mij, dan zal ik u wegbrengen naar het huisje.’
Zo gezegd, zo gedaan. De Kerstman zat lekker warm in het huis en Flora was op weg naar de wijze uil om samen met hem te bespreken hoe ze de Kerstman zouden kunnen helpen.

home knutselen kleurplaten recepten gratis spelletjes moppen boekentips verhaal liedjes